Fraktura
XVI wiek – 1941 · Druki niemieckie, skandynawskie i środkowoeuropejskie
Alfabet
Litery tak, jak się je kreśli. Porównajcie je z aktem: liczy się kształt, nie wielkość.
ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz
ÄÖÜ
äöüß
ſ
Pułapki czytania
| Co się zdaje widzieć | Czym to może być | Co je rozróżnia |
|---|---|---|
| f | s | Długie s (ſ) ma tylko pół kreski na lewo od laski; f przecina ją na wylot. W razie wątpliwości czytajcie całe słowo: „Waſſer” to nie „Waffer”. |
| b | k · h | Frakturowe k otwiera pętlę po prawej; b domyka swój brzuszek przy lasce. |
| c | e · r | c pozostaje otwarte i okrągłe; e nosi pośrodku wyraźną poziomą belkę. |
| n | m · u | Policzcie laski: trzy przy m, dwie przy n i u. u nosi często haczyk, którego n nie ma. |
| v | b · r | v wznosi się w szpic w prawo; r zatrzymuje się na ramieniu. |
| i | j | W wersalikach I oraz J mają we frakturze TEN SAM kształt. Rozstrzyga wyłącznie słowo: Johann, Jacob, ale Israel. |
| y | ij | W tekście niderlandzkim złożonym frakturą y oznacza często dwuznak ij. |
Ligatury i litery zniesione
| ſ | czyta się jako s | długie s, na początku i wewnątrz słowa |
| ß | czyta się jako ss | ligatura ſ oraz z, zwana eszet |
| ch | czyta się jako ch | kreślone jednym pociągnięciem, nie dzielcie na dwie litery |
| ck | czyta się jako ck | |
| ſt | czyta się jako st | |
| tz | czyta się jako tz |
Napisać dla porównania
Wpiszcie imię, które zdaje się wam znajome: pojawi się tym pismem, do zestawienia z kreską, którą macie przed oczami.
Odczytywacz
Wpiszcie dzisiejszymi literami to, co zdaje się wam napisane. Odczytywacz podaje sąsiednie odczytania — po jednym zastąpieniu naraz, bo dwóch domysłów jeden na drugim już się nie sprawdzi.
Wszystko liczy się w waszej przeglądarce: żadne imię szukane w akcie nie opuszcza waszego urządzenia. Kroje są wolne (SIL Open Font License albo GPL z wyjątkiem dla krojów) i podaje je Geneacta, nigdy strona trzecia.
